بیماری مامان

کودکم وقتی باباجون و مامان جون فهمیدن باردارم امدن تهران.یه روز برای گردش چهار نفری رفتیم بیرون که من به خونریزی افتادم از ترس این که تورو از دست بدم گریه میکردم وبه خاله ندا زنگ زدم که برامون دعا کنه(خاله اینازو 6 ماهه بارداره).

منو بیمارستان بردن و سونو گرافی گرفتن که دکتر گفت باید بستری بشی که فردا سقط کنی چون جنینی وجود نداره حال من خیلی خیلی بد بود ولی با این حال من و مامان جون راضی نشدیم تو رو سقط کنن و با رضایت خودمون از بیمارستان مرخص شدم و رفتیم خونه دوروز تعطیل رسمی بود منم حالم بدتر و بدتر میشد.بعداز تعطیلات با مامان جون رفتم سونو وقتی دکتر قلب کوچیک تورو به مامان جون نشون داد  من از خوشحالی تو پوست خودم نمیگنجیدم ولی باز دکتر علت خونریزی و دردهای منو تشخیص نداد.

یک روز از شدت دردهای شدید دوباره بیمارستان بستری شدم و دکترها علت درد وخونریزی منو تشخیص نمیدادن خیلی زجر کشیدم ولی وجودت ارامش خاصی بهم میداد که تحمل درد برام اسون شده بود.

خیلی برام عزیزی بینهایت دوست دارم این دردها و خونریزیها تا چهار ماه ادامه داشت که یک روز با مامان جون رفتیم دکتر وگفت خونریزی از جفت هست و مامان جون از دکتر اجازه گرفت که منو ببر اهواز و اونجا مراقبت کنه خلاصه این دوران با سختیهاش طی شد